Kiel Komuniki Samkiel Homo

Esperanto · English
la 3-an de aŭgusto 2018
Laste ĝisdatigita: la 12-an de septembro 2018

La kapablo por paroli ne igas onin saĝa.
―Qui-gon JINN

La komunikadon ni traktas nepripensinde. Nur ĉar oni povas paroli ne signifas, ke oni povas komuniki. Ĉiutage kian ajn perilon ni uzas por ideojn, mesaĝojn, kaj absurdaĵojn alparoli unu la alian. Bedaŭrinde, atenton kiel ni komuniki ni fakte ne atentas meti—tiel longe kiel la demando de tio, kion ni komunikas estas respondita, ni satiĝas.

Okazas efektiva komunikado kiam mesaĝo alportitas kiel ilo por volan celon atingi. Pro la celbazita aliro, ne gravas se la komunikanto komunikis pli da intentica mesaĝo. Kiam tankon oni uzas por moskiton mortigi, estas efektive.

Okazas ekonomia komunikado kiam la ekzakta kiomo de mesaĝo alportitas—nek pli, nek malpi. Ekzemplo estas kiam ekzaktajn priskribojn oni donas al iu por ion fari, senerare, senmakule. Erarojn de komunikado ĉi tiu metodo ne permesas.

En ĉi tiu artikolo, mi diskutos kiel komunikadon aliri home. Ĉi tio devias de la psikopatiaj metodoj de kutimaj lernolibroj pri komunikado. En firmaaj kaj komercaj okazejoj, ĉi tio estas tro kutime vidita, en kiu, ĉiuj komunikas unu la alian kiel aro de rabiaj hienoj en ŝtala kaĝo—malsane kaj senkompate.

Parolita lingvo

Ni lernis kiel komuniki unue, antaŭ ol ni lernis kiel skribi; ĉi tio multe parolas pri kiel praa estas verba komunikado. Kvankam, ĉi tio kostas; ĝi estas facile por uzi kaj maluzi. Kiam komplimenton iu donas al oni, la impreso daŭras vivtempe. Kiam malutilajn vortojn iu diras, la dorolon ni portas por la ceteraj ne niaj vivoj.

Homoj, ne maŝinoj

Kiam ni komunikas al maŝinoj—ĉu ili estas programara aŭ aparatara formo—ekzaktan korespondon inter niaj intencoj kaj la eligojn kiuj ni deziras el la enigoj ni devas fari. La interagoj kaj la rezultoj de tiel komputeblas kaj antaŭdireblas.

Homoj estas ege malsamaj—ne ekzistas 1:1 rilato de instrukcioj kaj la elveno. Homoj estas emociaj bestoj. Ni disvolviĝis el malsamaj cirkonstancaro kontraste kun modernaj komputikaj sistemoj kiujn ni nun havas. Kiam ekzaktajn mesaĝojn ni komunikas, iom da kelkaj faktoroj ni ne tenas en la kalkulo inkluzive la variablecon de interpreto. Nur ĉar kion ni diras al la alia flanko de la komunikado ni klare komprenas, ne signifas, ke ĝin la alia flanko ankaŭ klare komprenas. Ĉu sufiĉan fonon kaj kuntekston al la komunikato ni disponigis? Ĉu la mensan bildon de niaj ideoj al la komunikato ni ekzakte transmetis? Ĉu miajn pensajn procedojn ĝi povas konstrui kiel eble plej mi deziris? Se unu de tiuj demandoj estas responditaj de ne, tiam ni devas retaksi kiel ni komuniki.

Limigojn akcepti

Kiam mesaĝoj al iu kiuj ne la samajn mensajn kapablojn havas kiel la komunikanto, iu bezonas komuniki, alĝustigoj devos esti faritaj. Aferojn ĉiuj da ni traktas malsame. Ŝaka grandmajstro devas teni en la kalkulo, ke se komencanton ĝi instruas, nur tiom la studanto povas kompreni. Ĝi ne povas ekstremiĝi kaj lin devigi por altnivelajn temojn kompreni. Estas malpenetrebla muro; tiu muro nur malplidekiĝas per tempo.

Estu tolereme

Estas facile por fali al insido, en kiu, niaj emocioj volus ŝati por niajn komunikadajn procedojn regi. Kiam ni opinias, ke kiujn ni komunikas ne estas bone asimiliĝis de la komunikato, ni frustriĝas kaj maltolerimiĝas. Kiam ĝi okazas, niajn ideojn ni puŝas eĉ pli malsupren la aleon, kiu la jam malfunkcian komunikadon pliseverigas. Kiam paciencon ni malhavas, ni ne plu komprenas kial ni eĉ komunikas en la unua okazo.

Skribita lingvo

Kelkaj progresoj en skribado estis realigitaj en la antaŭaj jardekoj. Ni iris de manskribitaj enhavoj el komputile skribitaj. Tamen, eĉ per la oportunoj de skribado, ni ankoraŭ estas inklinemaj por la mesaĝojn ne povas kapabli sendi klare al niaj ricevantoj. Skribita, male al parolita lingvo estas alia bestio entute.

Estu ĝentile

Kio estas la diferenco inter “Legu la dokumentojn.” kaj “Bonvole legu la dokumentojn.” aŭ eĉ “Ĉu vi bonvolus legi la dokumenton?” Kiam la pravaj vortoj uzitas, ni pozitive bildigas, ni imagas en niaj kapoj kiel devus okazi la komunikado se ĝi okazis en vizaĝalvizaĝa maniero. Male, kiam la vortojn ni uzu troe, trostreĉon sur la mesaĝo kreas, la mesaĝon tute ŝanĝi. Kontrastu “Ek.” kaj “Ek, ve!

Emoĝiojn uzu ŝpareme

Unu malavantaĝo de skribita komunikado, estas, ke estas malfacile por emociojn esprimi, kiujn oni volas montri. Estas fojoj, en kiu, kia ajn bonaj la vortoj, ankoraŭ ne eblas por niajn varmecojn kaj sincerojn fiksi al la mesaĝo. Multfoje, mesaĝon kiu unuformas inter kulturoj emoĝioj alportas. La mesaĝon de persono, kiu feliĉecon montras, la bildo de feliĉa vizaĝo alportas. Homoj povas identiĝi kun tiu bildo, facile. Tamen, same kiel parfumoj, tro multe malbonas.

Anstataŭ punkton (.) krisignon (!) uzu

La interpunkcioj kiujn ni uzas en niaj mesaĝoj multe gravas, ĉu ili estas malgrandaj frazeroj aŭ plenaj frazoj. Ĉi tio, denove, konektitas al la maniero en kiu la personon, kiu komunikas, ni imagas. La respondon “Bone.” ni traktu. Ĉi tiu mallonga mesaĝo lakonas kaj klaras. Bedaŭrinde, ĝi ankaŭ estas senenhava de vivo; vervon ĝi malhavas. Ĉi tion kontrastu al “Bone!” Ĉi tiu versio vivas. Mensan bildon de persono kiu estas ĝisosta kaj engaĝita kun la konversacio kreas.

Korpa lingvo

Kiam mesaĝojn kiuj ne kongruas al kiun ni parolas niaj korpoj alportas, okazas misekvilibrio. Konfuzon, kaj kelkfoje frustron ĉi tio kreas. Se nia parolo estas la sono kiu elvenas de niaj buŝoj, niaj korpoj estas niaj ŝeloj. Sen staremaj ŝeloj, niaj mesaĝoj perdiĝos.

Antaŭen kliniĝu

Ĉi tion pripensu: kiel iu komunikas al oni, sian korpon ĝi movas for. Kiun mesaĝon sendas al oni? Ĉi tion kontrastu kun iu, kiu antaŭen kliniĝas por onin aŭskulti. Kio okazas, estas, la nura ago de antaŭen kliniĝi, la distanco inter la deveno de la sono—ria buŝo, al la celo de la sono—oniaj oreloj, malpligrandiĝas. La rapido, kaj la rilata distanco, en kiu, sono aere trairas estas nekalkulinda. Tamen multe gravas al la iu kiu parolas. Oni signalas al iu, ke oni estas ĝisosta por riajn mesaĝojn ricevi. Oni montras, ke oni aktive partoprenas en la konversacion.

Malfermajn polmojn montru

Kiam niajn polmojn ni montras al la aŭskultanto, sencon de partopreno ni envokas, iu kiu montras, ke la tiu kun malfermaj polmoj rin igas vundebla. Ĉi tio estas pro parte de nia anatomio—niaj polmoj karnas kaj delikatas. Se la enaj partoj de niaj manoj vundiĝos, niaj kapabloj por aĵojn teni estas ege kompromisitaj. Kiam niajn polmojn ni montras, malfermeco ni montras, volecon por lerni kaj fidon ni montras.

La okulojn rigardu, sed ne fiksrigardu

En vizaĝalvizaĝaj interagoj, neniu estas pli potenca kaj pli subtila ol okulkontakto. Eĉ se vortoj ne estis eldiritaj, mesaĝoj komunikitas. Kiam iu estas parolanta al oni, okulkontakton pluigu. La ruzo estas por ne rigardi rekte al la okuloj, sed ie inter la ponto aŭ nur centimetro ĉirkaŭ la linio en kie la brovoj kunsidas. Por ĝin pliengaĝigi, nelonge rigardi je la flankoj aŭ malsupren, tiam reiru al la areo de la okuloj. Tamen, la aliajn partojn de la korpo de la paronlanto ne rigardu dum ĉi tiu procedo; eblas signalojn sendi al ri, ke kion ĝi diras oni ne priatentas.

Miksaĵo

Estas aferoj kiuj ne adaptas en la kategiroj ĉi-supre, kaj ilin mi kolektis ĉi tie anstataŭe.

Adaptu al ĉiu persono

Ĉiesmezuran aliron ne havu—kiel t-ĉemizo. Nur ĉar la kutimaj metodoj funkcias kun alia persono, ne signifas, ke estas malprava por alia. Aŭ, nur ĉar oni tiel kutimiĝas per la komunikadaj metodoj kiujn oni uzas ĉiutage kun homoj kiujn oni ĉiutage interagas, ne signifas, ke ilin oni devas uzi ĉie. La lignan segilon ne uzu al feraj bastonoj. Tion, kion personon funkciigas komprenu. Iliajn interezojn konu. La potencon de babilado ne malestimu.

Aŭskultu pli

Ne gravas kiel bone ni pensas pri si mem, ni devas alliniiĝi al tiu, kiu komunikas al ni. Kontraŭe, kial partopreni tute, se ni tro okupatas per niaj malhumiloj, ke nur niaj voĉoj ni volas aŭdiĝi. La urĝon por maldaŭrigi regu. La interparolon ne forkaptu. Ju pli volecon por aŭskulti oni montras, des pli homoj volos ŝati por aŭskulti al oni.

Ridetu

Ne okazos la utilŝarĝo de rideto en la momenton, en kiu la rideto estis ricevita; estas dum la momentoj de pripensadoj. Daŭreman efikon rideto kreas, kaj ĝi estas tiel potenca, ke ĝi kapablas por malbonan senton ŝanĝi. Neseriozecon, engaĝiĝon, kaj feliĉecon rideto alportas. Ĝin portu. Ĝin posedu. 😊